ما دراین قسمت از مجله تالاب برای شـما همراهان عزیز مقاله اي از گلچینی جملات زیبا درباره دلتنگی برای امام رضا (ع) و دلنوشته هاي برای امام هشتم ما شیعیان، امام رضا «ع» را منتشر کرده ایم. شـما میتوانید این جملات زیبا را بـه مناسبت تولد و شهادت امام رضا «ع» استوری کنید یا با دوستان و خانواده تان بـه اشتراک بگذارید.
هوای حرم امام رضا«ع» وقت نمی شناسد ؛ گرما و سرما و زمستان و تابستان نمی شناسد ؛ ولادت و شهادت برایش فرقی نمیکند ؛ دلست و هر ان بیاد مولایش میفتد و پر می کشد بـه گنبد طلایی رضوی. از رو ما برای شـما همراهان عزیز گلچینی از متن هاي سوزناک برای رفع دلتنگیتان منتشر کرده ایم.
سوی مشهد رفتم و عرض سلامم اي رضا
شاد شادم بار اول ز امامم اي رضا
بوی او پر کرد، کل حرم شد با صفا
آخر این باشد صفت، وصف مرامم اي رضا
کبوتر وار می آیم بـه آب و دانهاي دل خوش
عطش دیده، ترک خورده، بـه سقا خانهاي دل خوش
دلم خورشید می خواهد، هوای گنبدت کرده
دوباره برنگشته دل، هوای مشهدت کرده
بـاز عنـایت شــده لـطـف خـدا
باز شــدم زائـــر کـوی رضــــا
رفـتم و دیدم که بـه چشمان تر
گــرد رواقــش هــمــه در الـتجا
بــه یــاد یـاران و عـزیـزان همه ی ي
در آســتــان او شـــدم در دعـــا
دستت را میگذاری روی مرزی ترین نقطه وجودت یک حس گمشده آهسته شروع میکند بـه جوانه زدن… سلام می
کنی چشمت مست تماشای گنبد طلا میشود… بو میکشی تا ریه هایت پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام رضا و احساس تازگی اندیشه هاي خسته ات را فرا میگیرد… زیر لب زمزمه میکنی یا ضامن آهو یا غریب الغربا حواست بـه من هست؟ دلت را جا گذاشتی در حرم و گره اش زدی بـه ضریح امام رضا…
مطالب مشابه: ویژه نامه ی «ولادت امام رضا «ع»» زندگینامه امام رضا «ع»
مَشهَد کِه ميرَوَم دِلَم آرام ميشوَد
باید بـه پای عکس ضریحت بلند شد
شوخی که نیست صحبت سلطان قلبهاست
از هر طرف که رد بشوم باز خاطرم
در گیر سمت و سوی خراسان قلبهاست
یک تکه از بهشت در آغوش مشهد اسـت
حتی اگر بـه آخر خط هم رسیده اي
آنجا برای عشق شروعی مجدد اسـت…
بـاز عنـایت شــده لـطـف خـدا
باز شــدم زائـــر کـوی رضــــا
رفـتم و دیدم که بـه چشمان تر
گــرد رواقــش هــمــه در الـتجا
بــه یــاد یـاران و عـزیـزان همه ی ي
در آســتــان او شـــدم در دعـــا
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِيِّ النَّقِيِ وَ حُجَّتِکَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ صَلاَهً کَثِیرَهً تَامَّهً زَاکِيَهً مُتَوَاصِلَهً مُتَوَاتِرَهً مُتَرَادِفَهً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِکَ.
بارالها درود و رحمت فرست بر على بن موسى الرضا پسندیده پیشواى پارسا و منزه. و حجت تو بر هر که روى زمین اسـت و هر که زیر خاک بسیار راستگو و شهید. درود و رحمتى فراوان و کامل و با برکت و متصل و پیوست و پیاپى و دنبال هم هم چون بهترین رحمتى که بر یکى از اولیائت فرستادى.
رسیدم تا حرم گویی کسی میگف درگوشم
بیا اي خسته از دنیا که من باز اسـت آغوشم
آمدم بَر دَرگهت با چشم گریان یا رضا…
******
یک دلم کربلا و یک دلم خراسان رضاست
جاماندکان اربعین را خبر بدید
که سلطان خراسان منتظر ماست
دلم برای تو تنگ اسـت ایها السلطان. السلام و علیک یا علی بن موسی الرضا علیه السلام
اگرچه آهو نیستم، اما پر از دلتنگی ام
ضامن چشمان آهوها، بـه دادم می رسی؟
بالاتر از پریدن پرهاست بام تو
ماها نمی رسیم بـه شان مقام تو
خم میشود تمام دنیا برابرت
تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد
حیف باشد که تو باشی مرا غم ببرد
دل من گمشده گر پیدا شد
بسپارید امانات رضا
و اگر از تپش افتاد دلم
ببریدش بـه ملاقات رضا
ازرضاخواسته بودم شاید
بگذارد که غلامش بشوم
همه ی گفتندمحال اسـت ولی
دلخوشم من بـه محالات رضا
بعد از رکوع و سجده و بعد از قیام از دور
هر شب دو زانو میزنم با احترام از دور
دستی بـه روی سینه و دستی بـه سوی تور
وروی لبم گُل می کند : آقا سلام از دور
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا المرتضی
یا امام رضا
بـه کوی تو هر جا که پا می گذارم
همان جا دل خویش جا می گذارم
مبادا برانی که با صد امید
قدم در حریم شـما می گذارم….
دستت را می گذاري روی مرزی ترین نقطه وجودت یک حس گمشده آهسته شروع میکند بـه جوانه زدن… سلام می
کنی چشمت مست تماشای گنبد طلا میشود… بو میکشی تا ریه هایت پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام رضا و احساس تازگی اندیشه هاي خسته ات را فرا میگیرد… زیر لب زمزمه میکنی یا ضامن آهو یا غریب الغربا حواست بـه من هست؟ دلت را جا گذاشتی در حرم و گره اش زدی بـه ضریح امام رضا…
بساط شاه و گدا در كنار هم پهن اسـت
كنار جایِ تو جایی كه داشتم دارم
همان گدای قدیمی كه داشتی داری
همان امام رضایی كه داشتم دارم
حرم نگو،عتبات اسـت،تو حسین منی
هنوز كرب و بلایی كه داشتم دارم
چقدر آخر این ماه سخت و سنگین اسـت
تمام آسمان و زمین بی قرار و غمگین اسـت
بزرگتر ز غم مجتبی «ع» و داغ رضا«ع»
فراق فاطمه با خاتم النبیین «ص» اسـت
پادشاه کشور عشقی و من از این بـه بعد
میگذارم روی مشهد نام عشق آباد را
یا امام رضا«ع»
دست ما نیست
اگر دست بـه دامان توییم
فاطمه خواسته که ؛
بی سر و سامان توییم
بـه نگاهی،
بـه دعایی دل ما را دریاب ؛
که اسیر کرم و
شیوهي احسان توییم
دوباره دل ز کمند گناه میگیرم
در آسمان خراسان پناه میگیرم
نگاه لطف شـما بر همه ی نمایان اسـت
که سهم خودرا از این نگاه میگیرم
کبوتر دل، بهانه کنان بـه سوی حرم تو پر میکشد؛ و بـه سوی دانههاي مِهری می رود، که برایش میپاشی.
یا امام رضا دلم هوای تو کرده شه خراسانی ..
چه می شود که بیایم حرم بـه مهمانی…؟
دلم زکثرت زشتی بریده آقاجان…
عنایتی که بیایم، تویی که درمانی….
آقای شنوایِ
حرفهای دلم
از فاصله هزار کیلومتری …
بـه شـما سلام
یا امام رضا
خـدّام حـرم غـم تـو را می فهمنـد
تـأثیر تـو را در همـه جا می فهمنـد
یا امام رضا
بـه کوی تو هر جا که پا میگذارم
همان جا دل خویش جا میگذارم
مبادا برانی که با صد امید
قدم در حریم شـما می گذارم….
یا امام رضا دلم هوای تو کرده شه خراسانی ..
چه میشود که بیایم حرم بـه مهمانی…؟
دلم زکثرت زشتی بریده آقاجان…
عنایتی که بیایم، تویی که درمانی….
دل من گمشده گر پیدا شد
بسپارید امانات رضا
واگر ازتپش افتاد دلم
ببریدش بـه ملاقات رضا
ازرضاخواسته بودم شاید
بگذارد که غلامش بشوم
همه ی گفتندمحال اسـت ولی
دلخوشم من بـه محالات رضا
مطالب مشابه: درس گرفتن از رفتار نیک امام رضا «ع»
یا امام رضا دلم هوای تو کرده شه خراسانی ..
چه می شود که بیایم حرم بـه مهمانی…؟
دلم زکثرت زشتی بریده آقاجان…
عنایتی که بیایم، تویی که درمانی….
رضا جان! از پر چین امیدهایت چتری برایم بفرست! من خیس دلتنگیهایت شدهام. اي هشتمین بهانه دور از من! هر جای این گسترهي خاکی بروم
یادت مرا پیدا میکند.
اي احترام آل عبا احترام تو
باید هزار بار نشست و بلند شد
وقتی که میرسند بزرگان بـه نام تو
دل همیشه غریبم هوایتان کرده اسـت
هواى گریه پایین پایتان کرده اسـت
جز بـه دیـدار حریمت دگــرم مرهم نیست
هیچ کس غیر شـما بر دل من محرم نیست
همه ی امّیدِ حیـــــاتم، نفســی دیدن توست
باورم نیست حرم، قسمـت امسالم نیست
اگرچه دنیـا همـه زیباســت ولی بی تردید
بهتر از صحن رضا در همه یي عالم نیست
در نزد ضعیف، یا معین الضعفاست
در نزد غریب، یا غریب الغرباست
این جا همه ی حاجت از رضا میگیرند
این صحن و سرای طوس، حج فقراست
******
هوای بارون دارم هوای حرم
یه قلب مجنون دارم برای حرم
دوباره یادم افتاد شبای حرم
آی زائری که با اشک روون
رفتی سلام ما رو برسون
بـه یاد وصل تو آیه بـه آیه قطره ي اشک
بـه روی گونه ي هر بی قرار می لرزد…
رضا جان! از پر چین امیدهایت چتری برایم بفرست! من خیس دلتنگیهایت شدهام. اي هشتمین بهانه دور از من! هر جای این گسترهي خاکی بروم، یادت مرا پیدا می کند.
قلبم را دوباره نجوایی شیرین در بر گرفته ومن درکنار جوی رویاهایم بـه افقهاي دور مینگرم آنجا که در گوشه گوشه حرمت سبز لایزال الطاف الهی رابا چشم، بـه وضوح میتوان دید!
اي قرار لحظه هایم! اي امام رئوف، اي محبوب دلها … اینبار از خستگی قد خم کرده ام و شانه هایم دیگر تاب این سنگینی گناه را ندارد.
اي ضامن آهو! مگر میتوان دل از تو برید وقتی که از شرم، هیچ چاقویی بـه قصد بریدن از ضامن خارج نمی شود!
اي امام رئوف از دور سلام، بـه امید اینکه کبوتر حرم سلام من و تمام عاشقانتان را بـه بارگاه مطهرتان برساند.
پادشاه کشور عشقی و من از این بـه بعد
میگذارم روی مشهد نام عشق آباد را
رو بـه روى جلال تو میایستم تا اشکهایم را قطره قطره در صحن حرمت جارى کنم.
باب الجواد…بارش باران… نگفتنی ست،
اذن دخول بر لب یاران، نگفتنی ست…
صدها هزار زائر و عاشق میان صحن،
عرض ادب بـه شاه خراسان… نگفتنی ست…
و، چون خواستى وداع کنى ان حضرت را پس بگو انچه را که در وداع حضرت رسول صلى الله علیه و آله مى گفتى: لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ تَسْلیمى عَلَيْک «قرار ندهد خداوند این سلام را آخرین سلام من بر تو»
خدایا تو خواستی و امام رضا طلبید و حالا راهی مشهد مقدس هستم.
این سفری که اکنون دارم، مقدس ترین سفر زندگی منه
کبوتر وار می آیم بـه آب و دانه اي دل خوش
عطش دیده ؛ ترک خورده، بـه سقا خانه اي دل خوش
دلم خورشید می خواهد، هوای گنبدت کرده
دوباره برنگشته دل، هوای مشهدت کرده
ارض مقدس و پایتخت عشق مشهد الرضاست
ایران ما بـه لطف شهنشاهِ طوس بیمه اسـت…
پادشاه کشور عشقی و من از این بـه بعد
میگذارم روی مشهد نام عشق آباد را
گفتنتموم زندگیت
گفتمفقط امام رضا
بیهوده تا غروب پی کسب روزیام
رزق مرا جواد«ع» همان بامداد داد
سلطان طوس با قسم یا ابالجواد«ع»
هر حاجتی که پیش از اینها نداد؛ داد
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى
دلم گرفته ؛ برایم فقط همین کافیست
که سیر گریه کنم، روی شانه هاي حرم
آقای امام رضا
هرشب یک دقیقه بیشتر دلتنگتم…
هر لحظه بیشتر دوستت دارم….
دلتنگم، دیدار تو درمان من اسـت یا رضا «ع»
باید بـه پای عکس ضریحت بلند شد
شوخی که نیست صحبت سلطان قلبهاست
از هر طرف که رد بشوم باز خاطرم
در گیر سمت و سوی خراسان قلبهاست
بلیط ماندن اسـت مانده روی دستهاي من
دراین همه یي مسافر حرم نبود جای من؟
رفیق عازم سفر، فقط «درود» را ببر
سفارش مریض حضرت امام را ببر
اي احترام آل عبا احترام تو
باید هزار بار نشست و بلند شد
وقتی که می رسند بزرگان بـه نام تو
دل همیشه غریبم هوایتان کرده اسـت
هواى گریه پایین پایتان کرده اسـت
یا امام رضا دلم هوای تو کرده شه خراسانی ..
چه می شود که بیایم حرم بـه مهمانی…؟
دلم زکثرت زشتی بریده آقاجان…
عنایتی که بیایم، تویی که درمانی….
******
ما دولت تسلیم و رضا می طلبیم
راهی سوی اقلیم بقا می طلبیم
اندر دو جهان ؛ عزت و اقبال و نجات
از فیض ولایت رضا می طلبیم
******
یا امام رضا میبینم عاشقای تورو؛اشک هاي زائرای تورو؛آرزومه منم بپوشم لباس خادم هاي تورو.همه ی ي دارایی ام رو بـه تو بدهکارم.جون جوادت؛آقا خیلی دوستت دارم من
******
یا امام رضا
واحد گمشدگان حرمت بیکار اسـت
گم شدن در حرم تو خود پیدا شدن اسـت
مطالب مشابه: دلنوشته هایی برای درد و دل با امام رضا «ع»
در پایان
شـما میتوانید برای رفع دلتنگیتان برای مشهد مقدس این دلنوشته ها را بخوانید ودر صفحات مجازی منتشر کنید و با دوستان و خانواده تان بـه اشتراک بگذارید. امیدواریم از این مطلب از مجله تالاب لذت برده باشید.