به گزارش تالاب، لطفعلی خانی یکی از چهره های برتر و سرشناس در زمینه خط و امضاء می باشد که از زندگی متفاوت خود می گوید.
برای بیش از دویست هزار نفر امضا طراحی کرده ام/ دغدغه این روزهام معرفی سیستم آموزشی منظم نویسی برای مدارس است
وقتی پای حرفهایش مینشینی هنر از دستان و زبانش جاری میشود. او هم زیبا مینوازد و هم زیبا میخواند و مهمتر از همه زیبا مینگارد. لطفعلی خانی یکی از مدرسان برتر خوشنویسی با خودکار است و به عنوان پدر امضای ایران شناخته میشود که هنرهای زیاد وی باعث شده تا به عنوان یک جوان خلاق و موفق در کشور شناخته شود.
لطفعلی خانی هستم متولد سال 1357 در استان گیلان و فارغ التحصیل رشته مهندسی نرم افزار که بیش از 30 سال فعالیت در زمینه های هنری عمر خود را سپری نموده ام . با توجه به پیشینه خانوادگی و اجدادی من در حوزه موسیقی ( تعذیه ) و خوشنویسی ، بدون شک علاقمندی های من در این حوزه ها شکل گرفته و در کنار سایر اعضای خانواده قدم در عرصه هنر گذاشتیم .
در حوزه موسیقی فعالیت خودم را با ساز نی شروع نمودم و ردیف نوازی رو در محضر استاد عزیزم اسحاق چگینی گذراندم . همزمان هم شروع به یادگیری تئوری موسیقی و سلفژ و …. در محضر برادر عزیزم اسماعیل جان نمودم که تاثیر به سزایی در درک بهتر موسیقی برای من داشت . بعدها به دلیل علاقه زیادم به آواز و آواز خوانی برای گذراندن دوره های صدا سازی و ردیف آوازی نزد استاد برجسته موسیقی جناب آقای حمیدرضا نوربخش کسب فیض نمودم .
با تاسیس ارکستر ملی هخامنش درسال 1390 در شهر قزوین به رهبری و سرپرستی آقای اسماعیل خانی به عنوان خواننده در این ارکستر معرفی شدم و طی چند سال چندین کنسرت در قزوین و شهرهای دیگر برگزار نمودیم .
در سال 1388 مجموعه خط و قلم ، اولین آموزشگاه مجازی خط تحریری رو در کشور راه اندازی کردم . در زمانی که هنوز خیلی از افراد چیزی از آموزش آنلاین نمیدونستند و خوشبختانه با تلاشهای خودم و تیم خط و قلم قدمهای بزرگی در این عرصه برداشتیم و موفق شدیم استارتاپی رو در زمینه آموزش خط برای دانش آموزان راه اندازی کنیم و طبق مجوز آموزش و پرورش در بسیاری از مدارس کشور هم اجرایی شد . در اتفاقات سال 1401 به دلیل موضوع فیلترینگ ، اپلیکیشن خط و قلم با چالشهایی مواجه شد که مجبور شدیم تغییراتی در آن داشته باشیم و هم اکنون با شیوه ای دیگر در دسترس مدارس قرار دارد .
چند سال فعالیت حرفه ای درعرصه موسیقی دارید؟ و اکنون چه فعالیتی در این عرصه دارید ؟
حدودا 20 سال هست که فعالیت دارم . و هم اکنون در کنار سایر فعالیتهای هنری و تکنولوژی ، در یکی از آموزشگاه های موسیقی آواز تدریس میکنم .
بنده در فضای موسیقی اصیل ( کلاسیک) ایرانی فعالیت دارم . آثار موسیقیایی که اجرا نموده ام که بخشی از آن بازخوانی آثار فاخر بزرگان عرصه موسیقی کشور از جمله استادان زند ه یاد همایون خرم ، تجویدی ، بدیعی و …بوده است. قطعات موسیقی هم منتشر نموده ام با نامهای : هوای عاشقانه – باید بروم – دوباره زندگی – طلوع عاشقی – آوازه خون و … که با جستجویی ساده قابل دسترسی است .
قبول دارید به تازگی بسیاری از آثار موسیقی در ذهن مردم ماندگاری ندارد؟
بله، این یک دیدگاه کاملاً قابل قبول است و بسیاری از کارشناسان موسیقی و علاقهمندان به این موضوع اشاره کردهاند. دلیل این پدیده را میتوان به تغییرات عمده در نحوه مصرف موسیقی نسبت داد. در گذشته، به دلیل محدودیت منابع، مردم یک آلبوم را بارها و بارها گوش میدادند که باعث حفظ ملودی و شعر آن در ذهنشان میشد. اما امروزه با وجود پلتفرمهای استریم و دسترسی آسان به میلیونها آهنگ، مصرف موسیقی از حالت عمیق و تکراری به حالتی سطحیتر و سریع تبدیل شده است. بسیاری از آهنگها فقط برای مدت کوتاهی ترند میشوند و پس از آن به سرعت جای خود را به اثر بعدی میدهند. این چرخه سریع تولید و مصرف باعث میشود که ماندگاری آثار در ذهن شنونده کاهش یابد و شاید تعداد کمی از آهنگها بتوانند به عنوان یک اثر کلاسیک در حافظه جمعی باقی بمانند
شعر و موسیقی هر در کدام به عنوان هنری مستقل شناخته می شوند و هر دو باید به صورت جدا قادر به بیان مقصود هنرمند باشد . اما وقتی حرف موسیقی با کلام پیش می آید موضوع تلفیق شعر و موسیقی مطرح میشود که این خود ساعتها جای صحبت دارد .
شعر و ترانه فراتر از یک سرگرمی ساده هستند. آنها بخش مهمی از زندگی و فرهنگ ما را تشکیل میدهند. شعر، زبان احساسات عمیق و اندیشههای پیچیده است که به کلمات ساده شکل میدهد. ترانه نیز با ترکیب این کلمات با ملودی، آنها را به یک تجربه حسی کامل تبدیل میکند. برای من، یک ترانه خوب میتواند لحظهای از شادی را عمیقتر کند، در زمان اندوه تسلیبخش باشد یا حتی یک داستان از تاریخ و فرهنگ را منتقل کند. شعر و ترانه آینه جامعه و احساسات انسانی هستند و به همین دلیل برای من اهمیت ویژهای دارند.
من با صدا و آثار ناب استاد زنده یاد شجریان زندگی کرده ام و نقش بسیار سازنده ای در مسیر هنری من داشته اند و دارند .
پدر امضاء ایران
چی شد که به عنوان پدر امضای ایران بر سر زبانها افتادید ؟
راستش این عنوانی نیست که من برای خودم انتخاب کرده باشم؛ این لطف و محبت مردم، هنردوستان و هزاران نفری است که در این سالها به من اعتماد کردند. فکر میکنم این لقب به مرور زمان شکل گرفت، چون من به امضا، نگاهی متفاوت از دیگران داشتم. سالها پیش، وقتی من به امضاها نگاه میکردم، فقط یک خطخطی ساده یا یک نام نوشته شده نمیدیدم. من «هویتهای سردرگم روی کاغذ» را میدیدم. میدیدم که چطور یک مدیر توانمند، یک پزشک متخصص یا یک هنرمند خلاق، امضایی داشت که هیچ سنخیتی با جایگاه و شخصیت واقعیاش نداشت. امضا در ایران یک مقوله فراموششده بود.
تمام تلاش من این بود که این نگاه را تغییر دهم. من اولین کسی بودم که به امضا به عنوان یک علم و هنر ترکیبی نگاه کردم؛ ترکیبی از زیباییشناسی، تحلیل شخصیت و برندسازی. سعی کردم برای اولین بار در ایران، طراحی امضا را از یک کار سلیقهای، به یک رشتهی تخصصی با اصول و مبانی مشخص تبدیل کنم. این هنر را به فضای آنلاین آوردم و تلاش کردم این فرهنگ را نهادینه کنم که «امضای شما، شناسنامه دوم شماست.
فکر میکنم عنوان «پدر امضا» به این دلیل بر سر زبانها افتاد که من فقط برای مردم امضا طراحی نکردم؛ بلکه تلاش کردم فرهنگ و اهمیت امضا را در ایران زنده کنم و به آن جان دوبارهای ببخشم. این لقب برای من بیشتر از یک عنوان، یک «رسالت» و یک مسئولیت بزرگ است تا این مسیر را با قدرت ادامه دهم.
دوست دارید میراث لطفعلی خانی در دنیای هنر و برندینگ ایران چه باشد؟ فراتر از امضاها، دوست دارید چه تأثیری از خود به جا بگذارید؟
بزرگترین میراثی که امیدوارم از خود به جا بگذارم، خودِ امضاها نیستند؛ بلکه آن نگاهِ دقیق و حسِ ارزشمندی است که در جامعه نسبت به این هویت بصری ایجاد کردم. دوست دارم تأثیر کار من این باشد که هر ایرانی، از یک مدیر بزرگ تا یک دانشجوی جوان، به این باور برسد که کوچکترین اثری که از خود به جا میگذارد، شایسته تفکر، زیبایی و احترام است. اگر توانسته باشم این جرقه توجه به جزئیات هویت شخصی را در دلها روشن کرده باشم، رسالت خود را به انجام رساندهام .
دغدغه این روزهای شما ؟
با توجه برنامه ریزی های زیادی که در خصوص پیاده سازی آموزش خط در مدارس دارم ، با استارتاپی خط و قلم که اشاره کردم و تغییر واژه خوشنویسی به منظم نویسی در مدارس ، سعی دارم این استارتاپ رو به بسیاری از مدارس کشور معرفی کنم . ضمن اینکه پروژه دیگری با عنوان “خلاق یار” – یار خلاق و هوشمند معلمان و هنرمندان – رو دارم کار میکنم که در زمینه هوش مصنوعی هست و قراره کلی کمک باشه برای پرورش خلاقیت معلمان و همچینن جامعه هنری .
من برای هر شخصی در تمام صحبتها و محتواهایی که ارائه میدم ، دو امضا رو برای همه لازم میدونم . یک امضا به عنوان امضای اصلی و امنیتی و یک امضا هم به عنوان امضای هویتی که بتونه به راحتی همه جا ازش استفاده کنه .
امضای اصلی خودم که قابل ارائه نیست در این فضا ولی امضا هویتی خودم برگرفته از کلمه “هیچ ” هست . شاید براتون جالب باشه .
در دنیایی که همه تلاش میکنند با امضایشان «من» بودن و بزرگی خود را فریاد بزنند، امضای من یک بیانیه متفاوت است. این امضا میگوید که خالق واقعی «خدا» است و ما تنها واسطهایم. برای خلق یک اثر هنری، یک امضای زیبا یا یک جهان، باید از خودِ خود خالی شد و به «هیچ» رسید. این امضا برای من، نشانه فروتنی و آرامش است؛ زیرا در فلسفهی من، تمامیت در همین «هیچ» نهفته است.