ترشی هفت بیجار، یکی از خوشمزهترین و اصیلترین ترشیهای ایرانی است؛ مخصوص شمالیها اما محبوب در همهجا. حالا اگر همان ترکیب کلاسیک را کمی آتشین و پرهیجان کنیم، یک چاشنی متفاوت خواهیم داشت؛ چیزی که هر لقمه غذا را به یک تجربه زنده و جسور تبدیل میکند. این ترشی ترکیبی است از خلاقیت، ادویه، فلفل و صبر.
ترکیب هفتگانهای از سبزیجات و ادویه که روح ترشیهای خانگی را در خود دارد.
(برای ۲ تا ۳ شیشه متوسط)
بادمجان کوچک: ۳ عدد (۲۵۰ گرم)
گلکلم خرد شده: ۲ پیمانه
هویج حلقهای یا نگینی: ۱ پیمانه
کرفس خرد شده: ۱ پیمانه
فلفل سبز تند: ۵ تا ۷ عدد
فلفل قرمز چیلی یا خشک: ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری
سیر: ۱۰ حبه متوسط
سبزی معطر خشک (نعناع، گشنیز، ترخون): ۱ پیمانه
سیاهدانه: ۱ قاشق چایخوری
تخم گشنیز: ۱ قاشق غذاخوری
زردچوبه: ۱ قاشق مرباخوری
فلفل سیاه یا قرمز: ۱ قاشق چایخوری
نمک: ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری
سرکه طبیعی: ۳ تا ۴ لیوان
رب انار یا لبو رندهشده (دلخواه): ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری
چون فلفل شخصیت دارد. طعم را از یکنواختی نجات میدهد و انرژی تازهای به غذا اضافه میکند.
بادمجانها را پس از خرد کردن، نمکسود کنید تا تلخی آنها گرفته شود.
مواد نباید له شوند، اما خیلی درشت هم نباشند؛ اندازه دلنشین در طعم و دید مهم است.
از فلفل سبز تند محلی، تا چیلی خشک و حتی هالوپینو؛ هرکدام عطری متفاوت میدهند.
ادویههای معطر مثل تخم گشنیز و سیاهدانه، ستون عطر این ترشی هستند.
سیر را رنده یا نیمکوب اضافه کنید تا جان ترشی را تندتر بچرخاند.
ترخون، مرزه، نعناع یا حتی مقدار کمی شوید خشک؛ شخصیت ترشی را کامل میکنند.
نمک کافی، عمر ترشی را بیشتر و طعم آن را دلپذیرتر میکند.
سرکه طبیعی انگور یا سیب باعث میشود طعم ترشی جاافتادهتر و لطیفتر شود.
اگر از لبو یا رب انار استفاده کنید، رنگ ترشی عمیقتر و مجلسیتر میشود.
حداقل ۲۰ روز در مکانی خنک و تاریک بماند تا طعمها یکی شوند.
ظروف شیشهای خشک، تمیز و استریل شده، بهترین انتخاب برای نگهداری طولانی مدتاند.
از آبگوشت و باقالیپلو گرفته تا کوکو، تهدیگ و حتی نان و پنیر ساده.
اگر عاشق طعم خیلی تند هستید، کمی فلفل هندی خشک پودر شده اضافه کنید.
ترشی هفتبیجار تند، فقط یک ترشی نیست؛ آشتی دهنده غذاهای ساده با ذائقه پرحرارت است. طعمی که در هر قاشق، هم سنت دارد، هم هیجان. اگر درست و با حوصله آماده شود، تا ماهها میتواند روی سفره بدرخشد.
در هر خانهای، یک شیشه ترشی هفتبیجار تند یعنی یک تکه از هنر آشپزی ایرانی. آن را بساز، بچش، و بگذار طعمش با خاطرات تو گره بخورد. ترشی را باید با عشق درست کرد؛ و با لذت خورد.