یغما گلرویی، شاعر و ترانه سرای شناخته شده ایرانی، نه تنها با آثار ماندگار خود در موسیقی و ادبیات شناخته میشود، بلکه زندگی پر فراز و نشیب او، سرشار از تجربههای متفاوت و دیدار با بزرگان ادبیات و هنر است. داستان زندگی او نشان میدهد چگونه علاقه به شعر، هنر و خلاقیت میتواند مسیر یک انسان را شکل دهد، حتی در مواجهه با سختیها و محدودیتها.
یغما گلرویی در صبح ششم مرداد ۱۳۵۴ در ارومیه به دنیا آمد. پدر و مادرش، هوشنگ گلرویی و نسرین آقاخانی، با علاقهٔ مادر به شعر و ادبیات، مسیر آشنایی یغما با دنیای ادبیات را از کودکی هموار کردند. خانواده او بعدها به تهران مهاجرت کردند و در محله گیشا ساکن شدند.
در دوران ابتدایی، یغما با تلخیهای جنگ روبرو شد و شاهد مرگ چند همکلاسی خود در بمبارانها بود. این تجربهها نقش مهمی در شکلگیری نگاه ادبی و انسانی او داشتند.
یغما تحصیلات خود را در مدارس محمدباقر صدر، طالقانی و مطهری گذراند. در سال دوم دبیرستان به دلیل درگیری با ناظم و نوشتن روی دیوار، دو سال را در مدرسه شبانه گذراند و برای مدت کوتاهی بازداشت و محدودیت خروج از تهران داشت.
در اوایل دهه ۷۰، آشنایی یغما با نویسندهٔ برجسته غزاله علیزاده مسیر تازهای در زندگی هنری او ایجاد کرد. حضور در دفتر مجله و دیدار با چهرههایی مانند فرج سرکوهی و احمد شاملو انگیزهٔ او برای ادامهٔ جدی شعر شد.
یغما با دوستان هنرمند خود، نشستهای ترانهخوانی را در خانهٔ پدری برگزار کرد که بعدها به شکل رسمی به نام «خانه ترانه» شکل گرفت. این جلسات تا حدود ده سال ادامه داشت و بعد از اختلاف با مدیریت، یغما از آن جدا شد.
در بهار ۱۳۷۷، اولین مجموعهٔ شعر خود با عنوان «گفتم: بمان! نماند…» منتشر شد و پس از آن نزدیک به ۳۰ کتاب در زمینههای شعر، ترانه، ترجمه، فیلمنامه و بازسرایی متون کهن از او چاپ شد.
یغما در سال ۱۳۸۰ با فیلم «هفت ترانه» ساختهٔ بهمن زرینپور تجربهٔ نخستین بازیگری خود را داشت و در مستندهایی مانند «سفرنامه» و «ترانه در تبعید» حضور یافت.
نوشتههای یغما در مجلات و روزنامههای متعدد منتشر شد و او کارش را با شعر سپید آغاز کرد، تا اینکه به تدریج به ترانه و بازنویسی آثار کهن نیز وارد شد.
اولین ترانههای یغما در آلبوم «تا همیشه» با صدای امیر کریمی منتشر شد، اما نقطهٔ عطف او همکاری با ناصر عبداللهی در آلبوم «دوستت دارم» بود.
یغما برای هنرمندان ایرانی مقیم خارج از کشور ترانه نوشته و آثارش توسط خوانندگانی مانند سیاوش قمیشی، شادمهر عقیلی و شاهین نجفی اجرا شدهاند. این همکاریها باعث بازداشت او و گاهی ممنوعیت فعالیت در داخل ایران شد.
در سال ۱۳۹۴، برخی اتهامات دربارهٔ بازنویسی ترجمههای دیگران به نام خود، به او نسبت داده شد. یغما در واکنش، بیانیههایی منتشر کرد و به دفاع از خود و پاسخ به نقدها پرداخت.
اختلاف او با شادمهر عقیلی در حذف چهار قطعه از آلبوم «آدم و حوا» اتفاق افتاد. این نسخه غیرمجاز بدون اطلاع خواننده منتشر شد و منشأ آن مشخص نشد.
یغما چندین بار به دلیل همکاری با خوانندگان خارج از ایران بازداشت شد و در مقاطعی از فعالیت هنری در کشور محروم گردید.
علاقههای یغما شامل کافهداری و گفتگو با مردم، موسیقی راک و بلوز، گیتار نوازی و نقاشی است. رنگ مورد علاقه او آبی آسمانی است و بین غذاها، قرمه سبزی را میپسندد.
دیدارهای سرنوشتساز با غزاله علیزاده، احمد شاملو و سایر نویسندگان برجسته، انگیزهٔ او برای پیگیری شعر و ترانه را تقویت کرد و او را به حضور فعال در فضای هنری و ادبی ایران سوق داد.
یغما گلرویی در بیش از ۳۰ کتاب و دهها ترانه، میراثی قابل توجه در شعر و موسیقی معاصر ایران به جا گذاشته است. آثار او شامل شعر سپید، ترانه، بازنویسی متون کهن و ترجمههای ادبی است.
زندگی و آثار یغما گلرویی نمونهٔ بارزی از تلاش، خلاقیت و مقابله با محدودیتهاست. او توانسته با حفظ صداقت ادبی و هنری، جایگاه خود را در شعر و موسیقی ایران تثبیت کند و الهامبخش نسل جدیدی از شاعران و ترانهسرایان باشد.
یغما گلرویی فراتر از یک شاعر یا ترانهسراست؛ او نمایندهٔ یک نسل است که با عشق به هنر و تعهد به بیان احساسات انسانی، مسیر خود را در دنیای پیچیدهٔ ادبیات و موسیقی پیدا کرده است. زندگی او یادآور اهمیت پایداری، خلاقیت و شجاعت در هنر است.