تصور کنید اولین نسیم سرد پاییزی وارد خانه میشود و شما با اشتیاق دنبال لباس های گرم خود میگردید. آن پلیور کشمیر سرمهای یا شال دستبافت مادربزرگ، آماده پوشیدن است، اما ناگهان با سوراخهای کوچک یا بزرگ روی آن مواجه میشوید. این صحنه میتواند هر عاشق لباس را ناراحت کند، اما نگران نباشید؛ راههایی برای محافظت و نجات لباسها وجود دارد که با کمی دقت میتوان آنها را به کار گرفت.
بسیاری از ما وقتی پروانههای خاکستری یا طلایی کوچک را در خانه میبینیم، فکر میکنیم خودشان لباسها را میخورند. اما حقیقت این است که این پروانهها تنها برای جفتگیری و تخمگذاری میآیند و عامل اصلی تخریب لباسها، لاروهای کوچک یا همان کرمهای نوزاد هستند.
این لاروها عاشق پروتئین کراتین هستند که در مو، ناخن، پوست و الیاف طبیعی مانند پشم، کشمیر، ابریشم، خز و پر یافت میشود. آنها ماهها در تاریکی کمد زندگی میکنند و بدون آنکه متوجه شویم، لباسها را میخورند.
لاروها برای رشد نیاز به ویتامین B و نمک دارند که در عرق بدن، چربی پوست و ذرات غذا وجود دارد. بنابراین لباسی که فقط یک بار پوشیده شده باشد، حتی اگر تمیز به نظر برسد، میتواند برای بیدها به یک وعده غذایی خوشمزه تبدیل شود.
هرگز لباسی که حتی برای یک ساعت پوشیده شده را بدون شستشو یا خشکشویی برای فصل بعد انبار نکنید. بوی عرق حتی اگر قابل تشخیص نباشد، بیدهای ماده را به سمت لباس جذب میکند.
چوب سدر (Cedar): روغن موجود در چوب سدر سیستم عصبی لاروها را مختل میکند. هر سه ماه یکبار با سمباده نرم بوی آن را تازه کنید.
اسطوخودوس (Lavender): کیسههای کوچک پر از گل خشک اسطوخودوس را داخل کمد قرار دهید تا بیدها دور بمانند و لباسها خوشبو شوند.
نفتالین: گاز سمی تولید میکند و بیدها و لاروها را میکشد، اما برای کودکان، حیوانات خانگی و افراد مبتلا به فاویسم خطرناک است.
تلههای فرمونی: برچسبهای آغشته به هورمون بید ماده، بیدهای نر را جذب میکنند و چرخه تولید مثل را متوقف میسازند.
لباس مشکوک به تخم بید را در کیسه پلاستیکی زیپدار قرار دهید و ۷۲ ساعت در فریزر بگذارید. سرمای شدید تخمها و لاروها را از بین میبرد و لباس ایمن میشود.
قبل از گذاشتن لباسها، کف و دیوارههای کمد را جاروبرقی بکشید و مطمئن شوید محل خشک، خنک و تاریک است. این کار از بازگشت بیدها جلوگیری میکند.
کیسههای وکیوم: برای صرفهجویی در فضا مناسب هستند، اما برای پالتوهای خز یا چرم طبیعی مناسب نیستند.
کیسههای نخی/کتانی: برای لباسهای پشمی و کشمیر ایدهآل هستند و اجازه میدهند لباس نفس بکشد.
تمام لباسها قبل از انبار شدن باید شسته یا خشکشویی شوند تا ذرات عرق، چربی و غذا که بیدها را جذب میکنند، از بین برود.
سوراخهای ریز کمتر از ۵ میلیمتر به راحتی با رفوگری ترمیم میشوند، اما سوراخهای بزرگتر نیاز به خلاقیت دارند، مثل اضافه کردن جیب، گلدوزی یا تکهدوزی چرمی.
قبل از هر ترمیم، لباسهای بید زده را حتماً فریز یا بشویید تا لاروهای باقی مانده کشته شوند، در غیر این صورت سوراخهای جدید ایجاد میشود.
هر لباس ویژگی خاص خود را دارد و نمیتوان از یک روش واحد برای همه استفاده کرد. پشمیها و کشمیر بهترین محافظت را با چوب سدر و اسطوخودوس دارند، لباسهای چرمی یا خز نیاز به تهویه و بستهبندی مناسب دارند و در مواقع اضطراری میتوان از فریز کردن یا روشهای شیمیایی با احتیاط استفاده کرد. با این رویکرد، میتوان لباسها را بدون آسیب و بوی نامطبوع ذخیره کرد.حتی با رعایت همه روشها، بررسی دورهای کمد ضروری است. نگاهی سریع هر چند ماه، از ایجاد مشکل بزرگ جلوگیری میکند.
استفاده از چوب سدر و اسطوخودوس علاوه بر دفع بید، بوی مطبوع و آرامشبخشی به لباسها میدهد و کاملاً ایمن است.
با رعایت نظافت، بستهبندی مناسب و استفاده از روشهای پیشگیرانه، میتوانید لباسهای محبوب و گرانقیمت خود را سالم و زیبا برای فصول بعد حفظ کنید.
بیدها تنها به دنبال زنده ماندن هستند و لباسهای ما برایشان غذای خوشمزهای محسوب میشود. با شناخت دشمن، رعایت نظافت و استفاده از روشهای طبیعی، شیمیایی یا فیزیکی، میتوان کمدی بدون بید داشت و لباسها را سالم نگه داشت.
کمد تمیز و سازماندهی شده، پیشگیری از بید را آسان میکند. شستشو، بستهبندی مناسب، استفاده از گیاهان و چوبهای طبیعی و چک کردن منظم لباسها، کلید محافظت از سرمایه لباسهای شماست. با این روشها، زمستان بعد لباسها سالم، خوشبو و آماده استفاده خواهند بود.