طلوع و غروب خورشید دو پدیده طبیعی بسیار زیبا و شگفتانگیز هستند کـه هرروز در آسمان رخ می دهند. این لحظات نه تنها از نظر علمی جالب توجه هستند، بلکه از نظر زیباییشناختی نیز بسیار ارزشمند میباشند. این پدیدهها میتوانند الهامبخش شاعران، هنرمندان و موسیقیدانان باشند ودر روح انسان احساس آرامش و صلح ایجاد کنند. طلوع و غروب خورشید میتوانند در مکانهاي مختلف، زیباییهاي متفاوتی داشته باشند.
رنگهاي طلوع و غروب خورشید بـه عوامل مختلفی از جمله موقعیت خورشید در آسمان، وضعیت جو زمین و آلودگی هوا بستگی دارد. بـه عنوان مثال، طلوع و غروب خورشید در مناطقی کـه جو زمین پاکتر اسـت، رنگهاي زندهتر و درخشانتری دارند. طلوع خورشید در دریا، با رنگهاي آبی و صورتی فوقالعادهاي همراه اسـت و غروب خورشید در کوهستان، با رنگهاي قرمز و نارنجی آتشین خیرهکننده اسـت.
متن و اشعار خاص درباره خورشید با عکس نوشته سنگین
دوست داشتن ما
بازی برف و خورشید بود…
هر چقدر عاشقانه تر می تابیدم
محو تر می شدي!
ما در چه شماریم، کـه خورشید جهانتاب
گردن بـه تماشای تو از صبح کشیدهست
ما را ز شب وصل چه حاصل، کـه تو از ناز
تا باز کنی بند قبا، صبح دمیدهست.
بـه من ایمان بیاور
دریک لحظه میتوانم
تنها یک لحظه
خورشید را بـه آغوشت بیاورم
و ماه را بـه اتاقت
بـه من ایمان بیاور
معجزه من
آغوش زنی اسـت بـه طعم دریاها
چیزی کـه هیچ بهشتی ندارد.
کاش بدانی
دوست داشتنت
خورشید نیست،
کـه لحظه اي بیاید و لحظه اي برود؛
ماه نیست،
کـه یک شب باشد و یک شب نباشد؛
ستاره نیست،
کـه شبی پر شور باشد و شبی کم فروغ؛
باران نیست،
کـه گاه شدت گیرد و گاه نم نم ببارد
مثل نفس میماند
همیشه با من اسـت.

متن و اشعار خاص درباره خورشید با عکس نوشته سنگین
40 حقیقت شگفت انگیز در مورد خورشید
آفتاب را
پشت دروازه ي شب
منتظر نشانده ام
و طلوع را
بـه دیداری عاشقانه دعوت کرده ام
صبح کـه
شعرم بیدار می شود
می بینم بسترم سرشار از
گُلِ عشقِ توست و
عشق تو آفتاب اسـت
آنگاه کـه
درونم طلوع میکنی و
میبینمت
گاهى صبح
نبودنت، درد مى کند
و خورشید
آن قدر بى رحمانه در اتاق مى پاشد
کـه جاى خالى ات
برملا شود
آفتاب را
دوختهاي بـه لبهایت!
آدم دوست دارد هرروز خورشیدش
از لبهاي تو طلوع کند ..

مثل درختی کـه
بـه سوی آفتاب قد میکشد
همه ی وجودم دستی شده اسـت
و همه ی دستم خواهشی:
خواهشِ تو…
چه شوی ز دیده پنهان کـه چو روز مي نماید
رخ همچو آفتابت ز نقاب آسمانی
مرا زِ شرم مهر خویش آب کن
مرا بـه خویش جذب کن!
مرا هم آفتاب کن
آفتاب تکیه داده بـه شانه ات
آینده بـه اِتکای خنده ات پیشِ روم ایستاده
آنچه در تو
نشانِ ماندن درمن اسـت
خلاصه شده در سه حرف
عشق …
وَ تمام …

نشستهام مُتِرَصِّد کـه از دریچهي صبح
مگر طلوع کند آفتابِ روزِ وصال
شب هجران چو شود صبح و برآید خورشید
داستان غم دوشینه فراموش کنیم
ما در چه شماریم، کـه خورشید جهانتاب
گردن بـه تماشای تو از صبح کشیدهست
ما را ز شب وصل چه حاصل، کـه تو از ناز
تا باز کنی بند قبا، صبح دمیدهست.
سر ان ندارد امشب کـه برآید آفتابی
چه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابیبـه چه دیر ماندی اي صبح کـه جان من برآمد
بزه کردی و نکردند مؤذنان ثوابی

در آنسوی دنیا زاده شده بودی
دور بودی
مثل تمام آرزوها
آرون گروپس
و ریل هادر مه زنگ زده بودند
هیچ قطاری حاضر نبود
مرا بـه تو برساند
من بـه تو نرسیدم
من بـه حرفی تازه در عشق نرسیدم
ودر ادامه خواب هاي من
بـه من ایمان بیاور
دریک لحظه میتوانم
تنها یک لحظه
خورشید را بـه آغوشت بیاورم
و ماه را بـه اتاقت
بـه من ایمان بیاور
معجزه من
آغوش زنی اسـت بـه طعم دریاها
چیزی کـه هیچ بهشتی ندارد.
کاش بدانی
دوست داشتنت
خورشید نیست،
کـه لحظه اي بیاید و لحظه اي برود؛
ماه نیست،
کـه یک شب باشد و یک شب نباشد؛
ستاره نیست،
کـه شبی پر شور باشد و شبی کم فروغ؛
باران نیست،
کـه گاه شدت گیرد و گاه نم نم ببارد
مثل نفس میماند
همیشه با من اسـت.
من حوض می شوم و تو لبریز می شوي
حالا طلوع می کنی از مشرق گناهخورشید می شوي و مرا خیره می کني
مهتاب میشوم کـه فقط هی تو را نگاه…گفتی غروب هم کـه بیاید نمی روي
اما غروب آمد و رفتی و هیچگاه…

من
صدای نفست را
سلامی میدانم
کـه آفتاب
نخستین بار
بـه دانه ي گندم داد
شرمش از روی تو باید آفتاب
کاندرآید بامداد از روزنت
آفتاب و سرو غیرت میبرند
کآفتابی سروبالا میرود
من بـه چشمهای بیقرار تو
قول میدهم
ریشه هاي ما بـه آب
شاخه هاي ما بـه آفتاب میرسد
ما دوباره سبز میشویم

دیدی اگر ماه مرا آفتاب
دیده حسرت نگری داشتی
اي ترا آسمان جنیبت کش
وی ترا آفتاب غاشیه دار
چشمان تو گل آفتابگردانند
بـه هر کجا کـه نگاه کنی،
خدا آن جاست …
دنیا کـه بـه اتمام رسید
رؤیاها
دنیایی دیگر خواهند ساخت
و خنده ي تو
جای آفتاب را خواهد گرفت…
شعر از رسول یونان

اگر سروی بـه بالای تو باشد
نه چون بشن دلارای تو باشد
و گر خورشید در مجلس نشیند
نپندارم کـه همتای تو باشد
سعدی
پرتو خورشید عشق بر همه ی افتد ولیک
سنگ بـه یک نوع نیست تا همه ی گوهر شود
اخترانی کـه بـه شب درنظر ما آیند
پیش خورشید محال اسـت کـه پیدا آیند
همچنین پیش وجودت همه ی خوبان عدمند
گر چه در چشم خلایق همه ی زیبا آیند
ز نقش روی تو مشاطه دست بازکشید
کـه شرم داشت کـه خورشید را بیاراید

صبح …
خورشید با نگاه دلرباى تو طلوع میکند
و صبح بخیرهایت
همیشه گرما بخش اسـت
مثل چاى تازه دم
صبحت زیبا جانم…
صبح ها
خورشید بیدارم میکند
تا باهم
دنبال تو بگردیم
درکدام مغرب آرمیده اي کـه
در هیچ مشرقی
طلوع نمی کني….
خورشید هرروز
طلوع میکند
در کشاکش ابر و آفتاب…
اما تو در هر
حالتی از آسمان
گرم می تابی…
داغ می نوازي…
و پر نور میکنی
دنیای من را!
صبح،آغاز عشق اسـت
آسمان خورشید را در آغوش میگیرد،
من تو را : »

کهکشان دلتون همیشه پر از رنگین کمون باشه
آفتابی طلوع میکند و با طلوع ان جهان رنگ تازه اي بـه خود میگیرد
تو متولد می شوی در چند قدمی عید . .
پس شاد باش کـه نوید بخش بهاری !
می شناسمت
چشمهای تو
میزبان آفتاب صبح سبز باغهاست
در نور شمع
زن تری؛
در آفتاب صبح کـه چشم باز می کني
فرشته تر؛
آفتاب تکیه داده بـه شانه ات
آینده بـه اِتکای خنده ات پیشِ روم ایستاده
انچه در تو
نشانِ ماندن درمن اسـت
خلاصه شده در سه حرف
عشق …
وَ تمام …

دوست داشتن ما
بازی برف و خورشید بود…
هر چقدر عاشقانه تر می تابیدم
محو تر می شدي!
آفتاب را
دوخته اي بـه لب هایت!
آدم دوست دارد هرروز خورشیدش
از لب هاي تو طلوع کند..
آدم، اگر آدم باشد
دوست دارد روی لب هاي تو
جان بکند!
برای صبح شدن
نه بـه خورشید نیاز اسـت
نه خنده هاي باد؛
چشم هایت را کـه باز کنی،
موهایت کـه پریشان بشود،
زندگی
عاشقانه طلوع خواهد کرد…!
بـه آسمان سلام کن
بـه خورشید لبخند بزن
عزیزنم
با فنجانی عشق
صبحت را آغاز کن
برخیز
ببین روبرویت نشسته ام
صبح در چشمان تو زیباست…

نمیدانم
میآمدی یا میرفتی
عبورت، حضوری ماندگار بود
خورشید از پشت
پلکهایت درخشید
ودر ادامه راهم
طلوع کردی!
آفتاب را
دوختهاي بـه لبهایت
آدم دوست دارد هرروز خورشیدش
از لبهاي تو طلوع کند
آدم اگر آدم باشد
دوست دارد روی لبهاي تو
جان بکند!
در پیش رخ تو ماه را تاب کجاست
عشاق تو را بـه دیده در خواب کجاست
خورشید ز غیرتت چنین می گوید
کز آتش تو بسوختم آب کجاست
صبح
باور عشق اسـت
در لبخند آسمانی تو
وقتی
چشم هایت را باز می کنی
و عطر نگاهت را
بر خورشید می پاشی
تا غزل غزل
روشنی بسراید.

در آنسوی دنیا زاده شده بودی
دور بودی
مثل تمام آرزوها
و ریل ها
در مه زنگ زده بودند
هیچ قطاری حاضر نبود
مرا بـه تو برساند
من بـه تو نرسیدم
من بـه حرفی تازه در عشق نرسیدم
ودر ادامه خواب هاي من
هرگز خورشیدی طلوع نکرد …
زمین گیرت می شوم
کـه خورشید گرفتگی هایم را باور کنی
دست خودم نیست اگر انگشت هایم
مو هاي کوتاه بلندت را کلافه می کند
دوست داشتن ما
بازی برف و خورشید بود…
هر چقدر عاشقانه تر می تابیدم
محو تر می شدي!
ز عشق تابش خورشید تو بـه وقت طلوع
بلند کرد سر ان کوه نی ز جباری
متن و اشعار خاص درباره خورشید با عکس نوشته سنگین
ز عشق تابش خورشید تو بـه وقت طلوع
بلند کرد سر ان کوه نی ز جباری
بـه کمی چو ذرههایم من اگر گشاده پایم
چه کنم وفا ندارد بـه طلوع آفتابم
بی گاه شد بی گاه شد خورشید اندر چاه شد
خیزید اي خوش طالعان وقت طلوع ماه شد
در طلوع مهر بی عرض تبسم نیست صبح
هر کـه گردد خاک راهت می کند پیدا نمک

صبح ها
خورشید بیدارم میکند
تا باهم
دنبال تو بگردیم
درکدام مغرب آرمیده اي کـه
در هیچ مشرقی
طلوع نمی کني…
صبح ، خورشید هم
گیسوان طلایی اش را
شانه میزند…
تا تماشای نگاه تو را
در صف بایستد…!
گاهی
لبخند شو
بر صبحهای پریشانیَم ببار
امید شو
خورشید را بر چشمهایم بتابان
اصلاً زندگی شو
خودت را برایم بیاور!
تو لیاقت این رو داری کـه از خورشید روشنتر بدرخشی
در پایان
خورشید، ستارهاي کوتوله زرد و یک توپ داغ از گازهای درخشان در قلب منظومه شمسی ما قرار دارد. این ستاره پلاسمای بسیار داغی دارد و نور و گرما از حد این ستاره هیچوقت بـه ما اجازه نمیدهد کـه با چشم غیرمسلح ان را ببینیم.